…to innowacja pedagogiczna, która napisałam z myślą o młodszych uczniach naszej szkoły. Inspiracją do jej stworzenia stały się moje wieloletnie obserwacje i doświadczenia w pracy z dziećmi oraz chęć udziału w pilotażowym wdrożeniu programowania w edukacji formalnej. Małe dzieci rozpoczynające naukę w szkole są spragnione poznawania świata, a język programowania- obok języka ojczystego i języka obcego, jest trzecim językiem, który każdy człowiek powinien znać choć na podstawowym poziomie, by zrozumieć otaczający go świat i zachodzące w nim zmiany. Język programowania pozwala uczniom rozwijać kreatywne myślenie, sprzyja rozwojowi intelektualnemu i pozwala nadążać za postępem nowoczesnej techniki. Pracując z uczniami na pierwszym etapie kształcenia zauważyłam, że posiadanie i użytkowanie komputera należy dziś do rzeczy codziennych i oczywistych. Dzieci bardzo wcześnie rozpoczynają edukację informatyczną. Najpierw stykają się z nią w domu rodzinnym, a następnie w szkole podstawowej, gdzie uczą się pierwszych umiejętności komputerowych. Niejednokrotnie już wiedza i umiejętności dzieci są imponujące. To dobry moment, aby pokazać im, że komputer nie jest sterowany myszką czy klawiaturą, lecz umysłem. Dostarczyć satysfakcji z samodzielnych odkryć, ukazać nowe horyzonty i ścieżki myślenia. Zachęcić do samodzielnych poszukiwań i pokierować pracą podopiecznych tak, aby każde dziecko podczas zajęć mogło osiągnąć swój drobny sukces. Uczniowie klasy II a już drugi rok cieszą się z zabawy w świecie komputerowym, z samodzielnych poszukiwań i odkryć, a także kształtują umiejętność logicznego myślenia, intuicji oraz wyobraźni. Zajęcia te sprawiają dzieciom wiele radości , osiągane sukcesy wywołują uśmiech na dziecięcych buziach i umacniają wiarę we własne możliwości.

Ewelina Szwec

IMG 0967_m

 

 Sieć, której wcieleniem są zarówno Internet, jak i telefony komórkowe, jest w nowoczesnym świecie czymś równie oczywistym jak powietrze i woda. Ogrom przemian w społeczeństwie, jakie wywołało rozpowszechnienie i rozwój Sieci jest bezprecedensowy. Interaktywne cyfrowe media coraz częściej występują w roli narzędzi pośredniczących w relacjach ze światem, w tym także w kontaktach międzyludzkich. Kiedy do dyspozycji mamy telefon i Internet, a świat stał się „globalną wioską”, anachronizmem stało się pisanie listów czy telegramów.

Jak wynika z badań przeprowadzonych w naszej szkole w ramach ewaluacji wewnątrzszkolnej, dzieci i młodzież naszej szkoły najczęściej spędzają wolny czas w towarzystwie mass mediów z przewagą Internetu.

Znamiennym jest fakt, że korzystający z sieci używają swoistego języka, którego charakterystycznymi elementami są akronimy, a przede wszystkim emotikony, które w Internecie stanowią swoisty substytut komunikacji niewerbalnej, a ich znaczenie bywa zmienne i zależne od kontekstu. Tego typu komunikacja poprawia szybkość i jakość usług, ale niestety wpływa negatywnie na płaszczyznę językową użytkowników języka. Specyfiką komunikowania się przez tego typu urządzenia jest ekonomiczność i oszczędność środków wyrazu. Służą one do wyrażania nastrojów, uczuć i emocji w zwykłych dokumentach tekstowych, ale pomijana jest sfera wrażliwości, refleksji, z czego może wynikać zaobserwowane ograniczenie umiejętności w nazywaniu uczuć.

Prawie niemożliwym wydaje się, by zwykła książka nawet bogato ilustrowana i w barwnej oprawie mogła konkurować z telewizją czy Internetem.

W roku szkolnym 2016/2017 nauczycielki języka polskiego w ZSP w Baborowie Anna Rozłucka – Jankowska i Iwona Nowak wraz z klasami VIa i VIb wdrażają w pracy nad lekturą nowatorskie metody: metoda lapbooka, teatrzyk kamishibai, metoda myślących kapeluszy de Bono, flashmob, street art i inne.

Głównym celem i założeniem tej innowacji jest nakłonienie do sięgania po coś, co uczniowie uważają dziś za anachronizm – książkę, aby przede wszystkim pokazać im wartość i piękno literatury, by unaocznić sens słów „Kto czyta, żyje wielokrotnie”. Kolejnym ważnym aspektem podjętych działań jest promocja czytania książek jako ciekawej formy spędzania wolnego czasu oraz pobudzanie i rozwijanie zainteresowań czytelniczych uczniów.

W październiku szóstoklasiści zaprezentowali uczniom pozostałych klas oraz w trakcie wywiadówek również Rodzicom uczniów wypracowaną metodę lapbooka. Lapbook to w dosłownym tłumaczeniu „książka na kolanach”, obrazkowa mapa myśli, rodzaj teczki, w której zbieramy materiały na dany temat; Informacje te jednak nie są gromadzone niczym wycinki z gazet. Taka teczka pełni raczej funkcję interaktywnej przestrzeni na rysunki, opowiadania, wykresy, słówka, terminy czy też zdjęcia. To wszystko umieszczone jest w kieszonkach, książeczkach o przeróżnych kształtach i na karteczkach.

Lapbook jest więc czymś w rodzaju teczki interaktywnej, przypominającej papierowy teatrzyk mieszczący się na naszych kolanach, stąd właśnie jej nazwa.

Zakładanym rezultatem innowacji jest fakt, że uczniowie zyskają inny pogląd na omawiane lektury, utwierdzą się w przeświadczeniu, że praca z tekstem źródłowym może być ciekawa i inspirująca, a czytanie książek stanie się ciekawą formą spędzania wolnego czasu, stanowiącą alternatywę dla gier komputerowych.

 Iwona Nowak
Anna Rozłucka – Jankowska


 

 

 

15 maja 2014r. uczniowie klas pierwszych SP w Baborowie, uczestnicy zajęć „Mali Ratownicy” wzięli udział w spotkaniu z przedstawicielem KRUS z Głubczyc - Panią Barbarą Ziółko, które dotyczyło bezpieczeństwa w gospodarstwach rolnych.

Była to okazja do wzbogacenia swojej wiedzy na temat przestrzegania zasad bezpieczeństwa i utrwalania nawyków prawidłowych zachowań, a także podnoszenia znaczenia umiejętności udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej.

Serdecznie dziękujemy Pani Barbarze Ziółko za przekazanie naszym dzieciom niezwykle ważnych treści i wspólną pracę na rzecz podnoszenia świadomości dotyczącej dbania o własne bezpieczeństwo.

Lidia Wrzos

 

 

 

            30 stycznia 2014r. w ramach zajęć „Umiem ratować” spotkaliśmy się z Rzecznikiem Prasowym Komendy Powiatowej Policji w Głubczycach mł.asp. Agatą Aleksiejewicz, która rozmawiała z nami na temat bezpiecznych ferii, wytłumaczyła nam co to są używki i dlaczego nie należy ich stosować.

Rozmawialiśmy też na temat przemocy w Internecie i przemocy w szkole. Pani wytłumaczyła nam, że jeśli ktoś nas nęka w Internecie, należy powiedzieć o tym przede wszystkim rodzicom. Zwróciła uwagę, że należy zwracać się o pomoc na policję.

Pod koniec zajęć wszyscy zadawaliśmy pytania, a Pani na wszystkie odpowiedziała.   

                 Serdecznie dziękujemy za spotkanie.

Szymon Pałac kl 4b


 
More Articles...
Konkurs plastyczny
21467988
21712444